Pokój Chrystusa demaskuje nędzę świata. I to boli…

Archbishop-Andre-Joseph-Leonard-feminist-femen-bDzisiejsza liturgia słowa: Dz 14,19-28; J 14,27-31a

Pokój, który daje Pan, jest inny od tego, który daje świat. Świat daje tylko iluzję, bo jego władca jest wrogiem pokoju. A jak wygląda ten światowy pokój widzimy w pierwszym czytaniu: "Tymczasem nadeszli Żydzi z Antiochii i z Ikonium. Podburzyli tłum, ukamienowali Pawła i wywlekli go za miasto, sądząc, że nie żyje".

Pokój, który daje Chrystus demaskuje wszystko to, co jest tylko iluzją i każe stanąć człowiekowi w prawdzie swojej nędzy i to budzi właśnie tę nienawiść. Wychodzi z człowieka to wszystko, co naprawdę siedzi w jego sercu. I albo odda to Chrystusowi albo zacznie "wierzgać" jak Ci Żydzi.... Czytaj dalej...

Kochać uśmiechem

uśmiechDzisiejsza liturgia słowa: Dz 14,21-27; Ap 21,1-5a; J 13,31-33a.34-35

W kontekście dzisiejszych czytań mszalnych należałoby zaproponować postawienie sobie kilku pytań. Co jest czynnikiem charakterystycznym dla wspólnoty wierzących w Chrystusa? Czym powinniśmy się kierować? Co powinno charakteryzować nasze wspólnoty parafialne? Odpowiedź daje nam Chrystus: Miłość. Ale nie byle jaka miłość. To ma być Miłość jaką On nas umiłował, odpowiedzialna, gotowa do poświęceń, przebaczająca, ufna i gorąca. Miłość, o której pisze w swoim Liście do Koryntian św. Paweł. Miłość, która zadaje śmierć miłości własnej, pysze, która tak często nami rządzi. Miłość, która każe sobie samemu powiedzieć dwanaście razy „nie”: nie zazdrość, nie szukaj poklasku, nie unoś się pychą, nie... Czytaj dalej...

Odrzucając Kościół odrzucasz Chrystusa

Łódź KościołaDzisiejsza liturgia słowa: Dz 12,24-13,5a; J 12,44-50

Jezus dziś mówi do nas:

"Kto gardzi Mną i nie przyjmuje słów moich, ten ma swego sędziego: słowo, które powiedziałem, ono to będzie go sądzić w dniu ostatecznym. Nie mówiłem bowiem sam od siebie, ale Ten, który Mnie posłał, Ojciec, On Mi nakazał, co mam powiedzieć i oznajmić. A wiem, że przykazanie Jego jest życiem wiecznym".

Sprawa jest prosta. Gardząc Chrystusem gardzisz Ojcem, bo Chrystus przyniół nam to, co usłyszał od Ojca. A to, co przyniósł daje życie wieczne. Zatem gardząc Chrystusem gardzisz nie tylko Ojcem, ale pozbawiasz się także życia wiecznego. Dlatego Chrystus nie będzie... Czytaj dalej...

Nasz Bóg jest Bogiem drugiej szansy

dobry_pasterzPrzesłanie Niedzieli Dobrego Pasterza, którą dziś obchodzimy, wyrażają wszystkie dzisiejsze czytania mszalne. Jest to przesłanie dające nadzieję, jest niczym źródło wypływające z ran Zmartwychwstałego Chrystusa, a które napełnia nasze chrześcijańskie życie autentyczną radością (jeśli tak nie jest, to może warto zastanowić się, czy faktycznie żyję tym, w co wierzę, czy żyję wiarą, czy też raczej żyję i wierzę – tak jakby wiara była czymś, co jest obok mojego życia, jakimś dodatkiem do niego, który w zasadzie nic lub niewiele w nim zmienia).

Dobra Nowina brzmi: "Należało głosić słowo Boże najpierw wam [Izraelowi]. Skoro jednak odrzucacie je i sami uznajecie się za niegodnych życia wiecznego, zwracamy się do... Czytaj dalej...

Mowa eucharystyczna Jezusa odsłania dramat wiary (J 6,26-66)

cud eucharystycznyPo cudownym rozmnożeniu chlebów następuje długi i dramatyczny dialog Jezusa z Żydami w synagodze w Kafarnaum (w. 59), zakończony rozłamem w gronie uczniów (w. 60-66), jest on wyjaśnieniem owego cudu, oraz wielką zapowiedzą osobowego udzielania się Jezusa światu w objawieniu oraz sakramentalnie w Eucharystii[1], przez którą będzie dawał samego siebie jako pokarm na życie wieczne: „Albowiem chlebem Bożym jest Ten, który z nieba zstępuje i życie daje światu. Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli ktoś spożywa ten chleb, będzie żył na wieki” (w. 33.51). W mowie tej znajdują się słowa najważniejsze w każdej Eucharystii, a które urzeczywistnią się po raz pierwszy podczas Ostatniej Wieczerzy, jako ofiara uprzedzająca ofiarę Krzyża,... Czytaj dalej...