Zostaliśmy powołani do wolności

ku wolnościDzisiejsza liturgia słowa: 1 Krl 19,16b.19-21; Ga 5,1.13-18; Łk 9,51-62

Dziwić może odpowiedź Jezusa na prośbę młodzieńca: „Zostaw umarłym grzebanie ich umarłych, a ty idź i głoś królestwo Boże”. Skąd te słowa? Stąd mianowicie, że Chrystusa nie da się pogodzić ze śmiercią! On jest Życiem! Po to przyszedł na świat, by zerwać jej więzy i wprowadzić nas wszystkich do życia wiecznego, do królestwa Bożego. To dlatego trzeba nam iść i głosić, że jest nadzieja, że jest życie, które się nie kończy – to jest życie w Chrystusie i tylko w Nim.

Ku wolności wyswobodził nas Chrystus! Zaś sentymentalne oglądanie się wstecz oznacza, że nie jesteśmy... Czytaj dalej...

Za kogo Ty Mnie uważasz…?

PantokratorDzisiejsza liturgia słowa: Za 12,10-11; Ga 3,26-29; Łk 9,18-24

Wszyscy zostaliśmy ochrzczeni, przyjęliśmy Ducha Świętego, a więc zostaliśmy wszczepieniu w Chrystusa, staliśmy się członkami Kościoła – Jego Ciała. Jak mówi św. Paweł: należymy do Chrystusa, a zatem jesteśmy potomstwem Abrahama i zgodnie z obietnicą dziedzicami. Wszystko pięknie i ładnie, w końcu papier przyjmie wszystko. A jak jest w rzeczywistości? Czy jestem tego wszystkiego świadom? Czy żyję świadomością tego, że jestem królewski dzieckiem – Dzieckiem Bożym? Czy wierzę w to?

No właśnie. Pytanie Jezusa: „A wy, za kogo mnie uważacie?” skierowane jest do każdego z nas. Kim dla mnie jest Jezus? Czy autentycznie, z głębi serca... Czytaj dalej...

Bez miłości nie ma wiary – jest tylko strach

konfesionałDzisiejsza liturgia słowa: 2 Sm 12,1.7-10.13; Ga 2,16.19-21; Łk 7,36-8,3

Słowo Boże z ogromną stanowczością stawia nam pytanie (dla niektórych może to być wyrzut): czy kocham Boga? Jezus mówi o miłości płynącej z przebaczenia: „Odpuszczone są jej liczne grzechy, ponieważ bardzo umiłowała. (…) Komu mało się odpuszcza, mało miłuje”. Dawid, wiedziony pożądaniem, misternie zaplanował zbrodnię, by posiąść kobietę. Gdy jego grzech wyszedł na jaw, gdy go poznał, wyznał swoją winę przed wysłannikiem Boga i otrzymał przebaczenie. Dość suchy przekaz tego wydarzenia nie oddaje tego, ale dalsza lektura Drugiej Księgi Samuela pokazuje, że nawrócenie Dawida było szczere i autentyczne, że bardzo ukochał Boga. A my? Ilekroć przychodzimy... Czytaj dalej...

Cierpienie bez Chrystusa zabija

wskrzeszenie młodzieńca z NainDzisiejsza liturgia słowa: 1 Krl 17,17-24; Ga 1,11-19; Łk 7,11-17

Jeden z tematów, które porusza dziś Słowo Boże, który aż sam rzuca się w oczy, jednak wielu go pomija ze względu na ogromną jego trudność, jest problem cierpienia. Kościół mówi nam dziś: Bóg jest między nami! On widzi nasze zmagania, troski, bóle i problemy. Widzi ogrom cierpienia przeżywanego przez rodziców, którzy po raz ostatni słyszeć będą bicie serca swego dziecka; widzi ból zdradzonej żony lub męża; rozpacz tych, co targają się na swoje życie, albo bez przerwy prowokują śmierć; płacz dzieci z powodu kolejnej kłótni rodziców; niepewność kobiety, której mąż znów wróci pijany do domu; troskę rodziców o... Czytaj dalej...

Tobiasz i Sara wzorem małżeńskiej modlitwy

modlitwa_małżeńskaDzisiejsza liturgia słowa: Tb (Wlg) 6,10-11; 7,1.9-17; 8,4-10; Mk 12,28b-34

A wziąwszy prawą rękę córki, włożył ją w prawą rękę Tobiasza, mówiąc: "Niechaj Bóg Abrahama, Bóg Izaaka i Bóg Jakuba będzie z wami, niechaj was połączy i niechaj rozleje na was swoje pełne błogosławieństwo!" A wziąwszy kartę, dokonali zapisu małżeństwa. Po czym wzięli udział w biesiadzie, błogosławiąc Boga. Tobiasz upomniał młodą niewiastę mówiąc do niej: "Saro, powstań i módlmy się do Boga dzisiaj, jutro i pojutrze; w ciągu tych trzech nocy będziemy złączeni z Bogiem, a po upływie trzeciej nocy będziemy żyli w naszym małżeństwie. Jesteśmy bowiem dziećmi świętych i nie możemy się tak złączać, jak narody,... Czytaj dalej...