Apostoł nosi w sobie śmierć, by inni mogli żyć

JPII i krzyżWarto przytoczyć dzisiejsze pierwsze czytanie z Drugiego Listu św. Pawła Apostoła do Koryntian:

Przechowujemy skarb w naczyniach glinianych, aby z Boga była owa przeogromna moc, a nie z nas. Zewsząd znosimy cierpienia, lecz nie poddajemy się zwątpieniu; żyjemy w niedostatku, lecz nie rozpaczamy; znosimy prześladowania, lecz nie czujemy się osamotnieni, obalają nas na ziemię, lecz nie giniemy. Nosimy nieustannie w ciele naszym konanie Jezusa, aby życie Jezusa objawiło się w naszym ciele. Ciągle bowiem jesteśmy wydawani na śmierć z powodu Jezusa, aby życie Jezusa objawiło się w naszym śmiertelnym ciele. Tak więc działa w nas śmierć, podczas gdy w was - życie. Cieszę się przeto owym duchem wiary, według... Czytaj dalej...

Nie przegapić czasu nawiedzenia i obietnicy

trojcaDzisiejsza liturgia słowa: Rdz 18,1-10a; Kol 1,24-28; Łk 10,38-42

Jakże często nasza relacja z Bogiem przysłonięta jest przez troski dnia codziennego, a zaniedbana Msza Święta czy codzienna modlitwa usprawiedliwiana brakiem czasu lub po prostu zmęczeniem. Ileż to razy nasza obecność na Eucharystii jest płytka i powierzchowna, gdyż nie potrafimy zagłębić się w treści jakie przekazuje nam Słowo Boże i liturgia z powodu licznych rozproszeń i zmęczenia, któremu często się poddajemy. Rzucamy się w wir pracy i obowiązków zapominając o Bogu, a gdy przychodzi kryzys, czy trudności nagle przypominamy sobie o Kimś, kto może nam pomóc (w myśl przysłowia: jak trwoga to do Boga).

Tymczasem trzeba nam... Czytaj dalej...

Poznanie daje życie wieczne

Mojżesz i krzew gorejącyDzisiejsza liturgia słowa: Wj 3,1-6.9-12; Mt 11,25-27

Oto stajemy się świadkami jak Mojżesz poznaje Boga, Tego który się objawia, a który jest Bogiem Abrahama, Izaaka i Jakuba. Tyle wystarczy by Mojżesz wiedział z Kim ma do czynienia i co ma robić. Zakrywa twarz z lęku przed śmiercią, która jest konsekwencją spoglądania na Boga przez człowieka. Na rozkaz Pana zdejmuje sandały, to znaczy przyjmuje postawę sługi, który stoi przed swoim Panem boso, w pokorze i uniżeniu, na ziemi która należy do Pana. Jutro usłyszymy jak ten proces poznawania Jahwe pójdzie o krok dalej, gdy usłyszymy wielkie i mające ogromne znaczenie imię Jego.

Właśnie Mojżesz jest... Czytaj dalej...

Abraham wzorem właściwej relacji z Bogiem

trojcaDzisiejsza liturgia słowa: Rdz 18,16-33; Mt 8,18-22

Wewnętrzny dialog Boga, który idzie ramię w ramię z Abrahamem, swoim sługą, w kierunku Sodomy i Gomory. Dokładnie tak! To jest dialog, a nie monolog Boga. Bóg bowiem jest Jeden ale w Trzech Osobach. Cała ta sytuacja pokazuje właściwą postawę człowieka wobec Boga. Fakt, Abraham dopełnia gościnności odprowadzając swojego Gościa. Ale nie jakiego Gościa. Doskonale zdaje sobie sprawę, że to jest Bóg. A jednak ten Bóg idzie ramię w ramię z Abrahamem. To pokazuje, że nie jest on tylko sługą, ale także przyjacielem i współpracownikiem. Ten wewnętrzny dialog Boga na to wskazuje. Nie ujawnia się bowiem swoich planów... Czytaj dalej...