Droga pośród popiołów (cz. 2) – stary i nowy Adam

Wiemy już jakie były dwa najważniejsze ogrody w dziejach zbawienia. Przeszliśmy pomiędzy nimi drogą usypaną z popiołów ludzkich win. Zobaczyliśmy jakie są między nimi podobieństwa oraz różnice. Czas zatem spojrzeć na Adama (w domyśle także Ewę) w ogrodzie Eden oraz na Chrystusa, nowego Adama, w ogrodzie Oliwnym.

O Chrystusie mówi się, że jest drugim Adamem, nowym Adamem, ponieważ pomiędzy Nim, a pierwszym rodzicem są liczne podobieństwa, na które zwrócił już uwagę św. Paweł Apostoł w swoich listach. Warto na początek przyjrzeć się temu, co zostawił nam ten „poroniony płód” – jak sam siebie określa (por. 1 Kor 15,8).

W Liście do... Czytaj dalej...

Droga pośród popiołów (cz. 1) – dwa ogrody

Nie sposób mówić o Męce Chrystusa pomijając lub szybko przechodząc do porządku dziennego nad wydarzeniami, które działy się u stóp Góry Oliwnej. Nie sposób też, mówiąc o ogrodzie Gethsemani, pominąć innego ogrodu jaki przychodzi na myśl przy rozważaniu naszego zbawienia – Ogrodu Eden, raju, którego szczęśliwym posiadaczem był człowiek.

Mamy zatem dwa bardzo ważne miejsca, dwa ogrody, w których wydarzyło się coś, co zapoczątkowało zmiany. Z jednej strony Eden, czyli raj, w którym pierwsi rodzice chodzili w światłości Bożej przyjaźni i miłości, w którym kwitło życie oraz radość, w którym panowali i mogli robić wszystko oprócz jednego: jeść... Czytaj dalej...

Droga pośród popiołów – prolog

Fot. GeoffreyWhiteway

Środa Popielcowa otwiera kolejny już Wielki Post jaki mamy okazję przeżywać. Każdy z nas (myślę, że nawet Ci, którzy nie do końca świadomie wyznają swoją wiarę, lub są katolikami „od święta”), chyba czuje, że nie jest to zwyczajny czas, że wymaga on jakiegoś dodatkowego starania, czy nawet wyrzeczeń.

Mam świadomość, że dawno nic tu nie pisałem, jednak postanowiłem wraz z początkiem Wielkiego Postu (oraz wspominając moją serię tekstów o pustyni z tego okresu w 2015 roku: część 1, część 2, część 3, część 4, Czytaj dalej...

„Serce w serce” o. Adama Szustaka – recenzja

Rzadko porywam się na pisanie recenzji książek, które czytam (a czytam dużo), w tym jednak przypadku zrobię wyjątek od tej reguły. Dodatkową informacją niech będzie to, że książka jest autorstwa znanego dominikanina, kaznodziei, rekolekcjonisty i przewodnika duchowego wielu tysięcy o. Adama Szustaka, którego jakimś wielkim zwolennikiem, czy namiętnym słuchaczem nie jestem (co nie znaczy, że nie słucham jego konferencji). Spróbuję poniżej opisać moje wnioski po lekturze jego komentarza do Księgi Rut ze Starego Testamentu, noszącego tytuł „Serce w serce”.

Przyznam szczerze, że kiedy pierwszy raz zobaczyłem tę książkę na księgarskiej półce, to urzekła mnie jej prostota, a że... Czytaj dalej...

Nie szemrajcie… On jest!

nie szemrajcie

Tym, co zwróciło moją uwagę w dzisiejszej Liturgii Słowa, jest fakt, że pomimo nierówności społecznych nie tylko w śmierci, której podlegamy, wszyscy ludzie są sobie równi, ale także w grzechu, którego konsekwencją jest/może być śmierć duchowa. Zresztą św. Paweł w Liście do Rzymian stwierdza to wyraźnie: „wszyscy zgrzeszyli i pozbawieni są chwały Bożej” (3,23). Ten, który JEST, „naprawdę nie ma względu na osoby. Ale w każdym narodzie jest Mu miły ten, kto się Go boi i postępuje sprawiedliwie” (Dz 10,34n.). My jednak lubimy mieć wzgląd na osoby, co zazwyczaj kończy się niesprawiedliwym traktowaniem bliźniego. Jednak szczególnie jedna osoba jest... Czytaj dalej...